این یکی از پیشبینیهای «اعتمادی قوی» FX گلدمن برای سال ۲۰۲۶ است
Investing.com – گلدمن ساکس بهعنوان یکی از پیشبینیهای «اعتمادی قوی» در حوزه ارز (FX) برای سال ۲۰۲۶، به یوان چینی توجه میکند و معتقد است که این ارز نسبت به آنچه بازارها نشان میدهند، بهطرز چشمگیری کمتر ارزشگذاری شده و میتواند از افزایشارزی که در قراردادهای آتی تعبیه شده، پیشی بگیرد.
در یادداشت منتشرشده روز سهشنبه، تحلیلگر ترزا آلویز چارچوب ارزیابیای را بر پایه عوامل ساختاری که انتظار دارد تا سال آینده ادامه یابند، مطرح کرد. آلویز میگوید یوان در هر دو مدل ارزیابی رسمی گلدمن، یعنی GSDEER و GSFEER، بهطور قابلملاحظهای با تخفیف عمیق ارزشگذاری میشود.
بهصورت میانگین وزندار، این ارز حدود ۲۵٪ کمتر از ارزش واقعیاش ارزیابی میشود؛ تحلیلگر خاطرنشان میکند «تورم کم و بهرهوری بالاتر نسبت به ایالات متحده، ارزش عادلانه GSDEER را در طول زمان تقویت کردهاند، بهویژه پس از شیوع کووید».
برآورد GSDEER هماکنون ارزش عادلانه را در حدود ۵٫۰۰ نشان میدهد که تقریباً ۳۰٪ ارزانقیمت نسبت به دلار است.
آلز مینویسد: «این ارزش عادلانه بهمرور زمان بهسوی کاهش گرایش یافته است و پیشبینیهای ما نشان میدهد این روند در ده سال آینده نیز ادامه خواهد یافت». او اضافه میکند: «بنابراین، حتی با در نظر گرفتن افزایشارزی که پیشبینی کردهایم، یوان همچنان کمتر از ارزش واقعیاش خواهد ماند (تقریباً ۱۹٪ در سال ۲۰۳۵)».
چارچوب دوم گلدمن، GSFEER، این دیدگاه را تقویت میکند. بانک محاسبه میکند که یوان واقعی وزندار تجارت حدود ۱۲٪ کمارزش است، عمدتاً به این دلیل که مازاد حساب جاری چین بهمراتب بالاتر از سطح نرمال طولانیمدت خود است.
اقتصاددانان این بانک انتظار دارند که این مازاد با رشد تقویتشده صادرات و تقاضای داخلی محدود، گسترش بیشتری یابد و فشارهای افزایشارزش را حفظ کند. حتی در سناریوهای جایگزین، مانند سطح پایینتر «نرمال» حساب جاری یا مازاد بزرگتر، تنظیمات ارزی ضمنی بهطور معناداری قویتر خواهد بود.
در یادداشت، آلویز به استدلالی که میگوید تقویت یوان با عملکرد صادرات چین در تضاد است، واکنشی مخالف ارائه میدهد.
او بر این باور است که ارز بهقدر کمارزش است که حتی پس از حرکت پیشبینیشده، «ارزش یوان بهراحتی در محدودهٔ ارزهای ارزانقیمت باقی خواهد ماند». همچنین قوت حساب جاری بهصورت طبیعی فشارهای افزایشی در یک سیستم مالی نسبتاً بسته ایجاد میکند. همانطور که در «شوک چین ۱.۰» پس از بازنگری ۲۰۰۵ مشاهده شد، این تحلیلگر یادآور میشود.
علاوه بر این، همانطور که سهم بازار چین در خارج گسترش مییابد، افزایشارز یوان احتمالاً بخشی از تعادل طبیعی خواهد بود، آلویز افزود.
این تحلیلگر دو ریسک اصلی برای دیدگاه خود برجسته میکند: تقاضای داخلی یا صادرات کمتر از انتظارات، و این که قوت ارز تا حدی به تصمیمات سیاستی وابسته است.
با این حال، آلویز به تمایل مستمر سال جاری به تثبیت قیمتی قویتر و بازدهی کلی مثبت برای موقعیتهای طولانیمدت یوان اشاره میکند که نشانههای امیدوارکنندهای محسوب میشوند.