در برخی از شهرهای کلرادو، رأیدهندگان از مالیاتگیری بر گردشگران برای تأمین خدمات محلی خسته میشوند
چند مالیات بر اسکی، هتلها و اجارههای کوتاهمدت تصویب شد، اما برخی از شهرها به پیشنهادهای پر کردن صندوقهای مالی در حال تهیشدن با درآمدهای گردشگری «نه» گفتند.
توسط جیسن بِلویِنز 
معمولاً رأیدهندگان در وضع مالیات بر «آنها» تردید نشان نمیدهند. برای رأیدهندگان کلرادو رایج است که مالیات بر گردشگران را تصویب کنند، بهویژه در شهرهای کوهستانی.
این وضعیت در باسالت، مانتن ویلیج و ایگل، همچنین در شهرستانهای گیلپین، اورای و روت در شبسهشنبه مشاهده شد؛ رأیدهندگان مالیاتهای جدیدی برای اسکیبازان، هتلها و اجارههای کوتاهمدت تصویب کردند.
اما در روز سهشنبه برخی استثناهای شگفتانگیز از این روند سنتی «مالیات بر آنها، نه بر ما» نیز به چشم خورد.
رأیدهندگان در شهرستان چافی، طرحی برای سهبرابر کردن مالیاتهای اقامت به منظور پرداخت هزینههای جادهها و امنیت عمومی رد کردند. بهنظر میرسد رأیدهندگان شهرستان ایگل فقط با اختلاف ۸۲ رای، مالیات اقامت را دو برابر کردند تا هزینههای مراقبت از کودکان و امنیت عمومی را پوشش دهند. رأیدهندگان در ویل بهطور نزدیک طرح مالیات ۶٪ بر اجارههای کوتاهمدت را با اختلاف ۳۴ رای رد کردند. رأیدهندگان در شهرستان کاستر افزایش مالیات اقامت را رد کردند. رأیدهندگان در تلآورید طرح مالیات ۵٪ بر بلیتهای تلهکابین اسکیبازان برای تأمین هزینههای گاندولا محلی را رد کردند، در حالی که همسایگانشان در مانتن ویلیج همان مالیات بر تلهکابین را تصویب کردند.
در مانیتو اسپرینگز، جایی که فروپاشی درآمد ماریجوانا باعث کسری بودجه شد، رأیدهندگان پیشنهادی برای مالیات تفریحی که تقریباً مالیات بلیتهای راهآهن کوگ پیکسپیک، خطوط زیپ، تئاترها و سایر کسبوکارهای گردشگری محلی را سهبرابر میکرد، رد کردند. رأیدهندگان شهر کَنون طرح یک مالیات ۲٫۲۵٪ بر رافترها و مسافران قطار را که هدف آن جمعآوری ۶۷۵٬۰۰۰ دلار در سال برای ساخت استخر عمومی ۲۵ میلیون دلاری بود، رد کردند. این تلاش در شهر کَنون بهشدت توسط شرکتهای رافتر و اپراتور راهآهن رُیال گورج مخالف شد.
این نشان میدهد که تعداد زیادی از رأیدهندگان مالیاتهای گردشگری که وعده دادند منافع محلی را به ارمغان آورند، رد کردهاند. این تغییر ناگهانی نسبت به انتخابات نوامبر ۲۰۲۲ است که در آن رأیدهندگان در حداقل دوازده جامعهٔ منطقهٔ شیب غربی بهطور قاطع مالیاتهای بالاتر بر اجارههای کوتاهمدت را تصویب کردند. (سه سال پیش، رأیدهندگان در اسپن، کاربوندیل، دیلون، دورنگو، گلنوود اسپرینگز، سالیدا، اسنومس ویلیج و استیمبوت اسپرینگز بههمراه رأیدهندگان در شهرستانهای چافی، ایگل، گانیسون و سامیت، برای تأمین مسکن مقرونبهصرفه، مالیاتهای بر اجارههای کوتاهمدت را افزایش دادند.)
مقابلهٔ موفق در شهرستان چافی و شهر کَنون ساکنان را بهپذیرش گردشگری و حمایت از کسبوکارهایی که بازدیدکنندگان را میپذیرند، تشویق کرد. این کارزارها با هدف تعادلبخشی به یک تلاش چندسالهٔ سراسری که مالیاتهای گردشگری را از تبلیغ گردشگری به سمت مسکن، جادهها، مراقبت از کودکان و نیروی پلیس منتقل میکرد، انجام شد.
بخش عمدهای از این انتقال در سال ۲۰۲۲ با تصویب قانون — لایحه مجلس ۱۱۱۷ — آغاز شد که به جوامع اجازه میدهد مالیاتهای اقامت را برای مسکن و امکانات محلی صرف کنند، نه صرفاً برای بازاریابی به منظور جذب گردشگر بیشتر. قانونگذاری بهار این سال — لایحه سنا ۱۲۴۷ — گامی دیگر برداشت و به شهرستانها اجازه میدهد از رأیدهندگان بخواهند مالیاتهای اقامت را سهبرابر کنند تا هزینههای جادهها و نیروی پلیس پوشش یابد.
آندی نییناس به مدت ۴۰ سال رافتِرهای رودخانه آرکانزاس را هدایت میکند و صاحب شرکت Echo Canyon River Expeditions است. او پیشتاز مبارزه با سؤال ۲B رأیگیری شهر کَنون — مالیات استخر — بود.
او گفت که برگههای رأیگیری کلرادو امسال «سوالات زیادی دارد که به صنعت گردشگری خصمانه هستند».
«این مالیاتها هرگز تأثیر مثبتی نخواهند داشت و همواره پایهی اقتصادهای محلی ما را تخریب کرده و به کسبوکارهای کوچک آسیب میرسانند»، نییناس گفت که در اوج تابستان بیش از ۸۰ نفر را بهکار میگیرد و سالانه تا ۲۰٬۰۰۰ رافتِر و مهمان شبانه میزبانی میکند.
نییناس گفت که کارهای این دورهٔ انتخاباتی برای مخالفت با مالیاتهای گردشگری خوب بود، «اما نه عالی».
«ما باید بیشتر برای آموزش جوامعمان درباره ارزشی که به ارمغان میآوریم و این که کسبوکارهای ما طبیعتاً ناپایدار هستند و به حمایت نیاز دارند، تلاش کنیم»، نییناس گفت. «تنبلی و بیتفاوتی اعضای جامعه که از جیب خود هزینههای خود را نمیپردازند، توهینآمیز و صرفاً تنبلانه است. اگر نتوانید راهی برای تأمین نیازهای جامعهتان پیدا کنید و استراتژیتان این باشد که هزینهها را بر عهده افرادی بگذارید که عبور میکنند، زمان آن رسیده که به خود نگاه کنید و سؤالات سختی درباره انتقال بار مالی به دیگرانی که پیش از این بهخوبی به جامعهتان خدمت کردهاند، مطرح کنید.»
گردشگری در کلرادو امسال در حال کاهش است، پس از سال ۲۰۲۴ که سرعت کمتری داشت. سونای بازدیدکنندگانی که پس از بیماری همهگیر شهرهای کوهستانی کلرادو را پر کردند، به یک جریان کمحجم تبدیل شده است. این افزایش ناگهانی موجب ایجاد انواع مالیاتها، هزینهها، محدودیتها و مقررات بر اجارههای کوتاهمدت شد. همچنین تبلیغکنندگان گردشگری را وادار کرد تا بهجای تمرکز بر بازاریابی، بهطور کامل مدیریت بازدیدکنندگان را بپذیرند. تلاش برای تعادلبخشی بین احساس شلوغی ساکنان ناشی از خودروها و ترافیک و نیازهای اقتصاد مبتنی بر گردشگری، تعداد رویدادهای بزرگجمعیتی در شهرهای کوهستانی را کاهش داده و همزمان کمپینهای بازاریابی که پیشتر بهصورت گسترده برای جذب گردشگر عمل میکردند، بازنگری کرده است.
«آیا این انتخابات میتواند نشانهای باشد که مردم میپرسند آیا عقبنشینی از گردشگری تصمیم درستی بوده است؟» جولیا کُستر، مدیر اجرایی انجمن اجارههای کوتاهمدت کلرادو که از تنظیم مقررات «عادلانه و منصفانه» بر املاک اجارهای تعطیلاتی حمایت میکند، میپرسد.
کُستر رهبری گروه افزایشی کسبوکارها و حامیان گردشگری در کلرادو را بر عهده دارد که از هر ساکن میخواهند نسبت به عواقب ناخواستهٔ کاهش گردشگری هوشیار باشند.
«ما بارها و بارها گفتهایم که مالیاتهای اقامت پاسخ تمام چالشهای جوامع ما نیستند. ما نمیتوانیم یک صنعت را مسوول پوشش هزینههای تمام نیازهای هر جامعه کنیم، بهویژه زمانی که آن صنعت رگبار زندگی جامعه است»، کُستر گفت. «شاید این انتخابات نشانهای باشد که همه ما در حال درک این هستیم که اگر بار این بخش از اقتصاد را بیش از حد سنگین کنیم، آن بخش در مشکل خواهد افتاد و همه ما تحت تأثیر آن قرار خواهیم گرفت.»